Oewist?

18/01/2018 - 13:55

Oewist is een project in Roeselare waarbij vrijwilligers op bezoek gaan bij 80-plussers voor een gezellige babbel bij een tasje koffie. Elke vrijwilliger heeft een vaste groep mensen waar hij af en toe eens binnenspringt. Erik is 76 en één van die vrijwilligers.

Oewist?

Hoe ben je bij Oewist terechtgekomen?

Toen ik wist dat we naar Roeselare zouden verhuizen ben ik bij het Sociaal Huis (nu het Vrijetijdspunt) eens gaan informeren naar vrijwilligerswerk. Op die manier zou ik al wat mensen kunnen leren kennen. Ze gaven me een overzicht van wat er allemaal mogelijk was. Oewist leek me echt iets voor mij.

Nadat ik met pensioen ging, had ik al regelmatig contact met 80-plussers in een rusthuis en service flats. Het is heel interessant om met die mensen te praten. Ik vond het bijvoorbeeld boeiend om hen over de vlasindustrie van vroeger te horen vertellen. Je kan je bijna niet meer voorstellen hoe dat toen ging; alles met de hand en de hele familie die betrokken was. Niets ging verloren. Ik ben zelf geen West-Vlaming van oorsprong, dus was dat voor mij allemaal nieuw.

Het is eigenlijk jammer dat er met onze 80-plussers zoveel kennis en ervaring verloren gaat.

Daarnaast heb ik ook heel fijne herinneringen aan mijn grootmoeder. Wij waren thuis met elf. Soms was het dus leuk om er eens tussenuit te knijpen en dan ging ik haar bezoeken. Zij vroeg me vaak om klusjes te doen. Dat waren altijd taakjes waarvan ze heel goed wist dat ik ze leuk vond. Zo mocht ik soms wat papier en brandbaar afval verbranden. Of kersen plukken, en dan voegde ze eraan toe dat ik een liedje moest fluiten tijdens het plukken.

Waarover gaan de gesprekken die je tijdens de Oewist-bezoekjes voert zoal?

Soms is het voor de mensen die ik bezoek een gelegenheid om eens uiting te geven aan wat hen bezighoudt. Dat kan van alles zijn: gezondheidsproblemen, iemand ziek in de familie, een probleem met één van de kinderen, slachtoffer van een oneerlijke praktijk, ... Maar ook: mooie herinneringen aan één of andere vakantie, een gezellig feest, een genezing na langdurige ziekte.

Soms praten we over koetjes en kalfjes, maar vaak zijn het ook diepe gesprekken, soms zelfs een tikje filosofisch.

In al die gevallen probeer ik een luisterend oor te zijn en soms deel ik een gelijkaardige ervaring die ik hier vroeger of ergens op vakantie heb meegemaakt.

Zelf reis ik graag en ben ik heel geboeid door andere culturen. Zo is het dan prettig om eens te kunnen vertellen dat, wat zij mij vertelden over de vlasindustrie van zo’n kleine honderd jaar geleden, zich ook vandaag nog voordoet in o.a. de terraslanden van Nepal. Die nieuwsgierigheid en zin om nieuwe dingen te ontdekken is een beetje een rode draad door mijn leven. Net zoals bij mijn grootvader, die eerste stuurman was en per boot heel de wereld rondvoer. Hij had dus heel wat van de wereld gezien, en bracht bij terugkeer van elke bestemming wel iets mee. Zo herinner ik me o.a. dat hij van Amerika het eerste elektrische boormachientje had meegebracht.

Wat betekent Oewist voor jou persoonlijk?

Ik weet dat die mensen er iets aan hebben, dat zie ik en dat hoor ik ook aan de manier waarop zij iets vertellen. Maar ook voor mij is het een leuke en leerrijke ervaring. Ik ben van plan er zeker nog wel een tijdje mee door te gaan.

Reacties

 

Meer weten over Oewist?

Ga naar de website